Odnaleźć człowieka w człowieku

Czy zdarzyły Wam się kiedyś takie chwile, momenty w życiu, niby zwykłe, a niezwykłe. Takie od których ściska w sercu?

Siódmego lutego  leciałam na pogrzeb mojej babci. Cały lot byłam bardzo zdenerwowana, płakam.  Babcia była dla mnie radością, szczęściem, dobrocią, miłością.

Moja babcia była zawsze uśmiechnieta. Zarażała wręcz tym śmiechem. Nie znam drugiej takiej osoby, która miałaby w sobie tyle empatii. Pościel krochmaliła na sztywno i wywieszała nawet zimą na podwórku „by przeszła wiatrem i świeżym powietrzem”. Zawsze mi powtarzała, że ludzie są dobrzy, tylko czasami im się coś pomyli. I ma prawo się pomylić, każdemu z nas”. Nie oceniała, a dawała dobre rady :”Zrobisz z nimi co zechcesz, ale ja muszę ci to powiedzieć”. Babcia to piękno. Moja babcia była piękną kobietą, pięknym człowiekiem.

Babcia to wspomnienie dzieciństwa, to słodki smak szarlotki, to kąpiele nad Zalewem, wczasy w Piwnicznej.

Babcia… Już jej z nami nie ma.

Kiedy wysiadłam z samolotu, poczułam głód. Była już godzina czternasta, a ja nie jadłam ani śniadania, ani obiadu, ani kolacji poprzedniego dnia. Po drodze na przystanek autokarowy kupiłam precla czy bajgla. W każdym regionie Polski inaczej się mówi na precla/bajgla czy po prostu obwarzanka. Nie mogłam się doczekać, kiedy zjem go w autobusie ( czekałam mnie trzygodzinna podróż), w brzuchu już mi burczało tak głośno, że wydawało mi się, że wszyscy dookoła słyszą. Autokar podjechał. Do drzwi wejściowych ustawiła się kolejka. Nie lubię się pchać, stanęłam sobie z tyłu. I nagle obok mnie pojawił się  staruszek. Chyba bezdomny, w łachmanach, brudny. Wsparty o laskę.  Powiedział ni to do siebie, ni to do innych ludzi. Może do mnie?

“- Jestem bardzo głodny. Nie chcę pieniędzy, ale może ktoś  ma coś do jedzenia?”.

Bez zastanowienia oddałam mu  bajgla. Dorzuciłam kilka “groszy”. Nie piszę tego po to, by się chwalić. Bo nie ma czym się chwalić, bo każdy tak samo zachowałby się na moim miejscu. W oczach tego starego człowieka zobaczyłam wdzięczność, a słowa, które od niego usłyszałam wyryły się w moim sercu : ” Dziękuję, to piękne, że są jeszcze ludzie, którzy potrafią odnaleźć człowieka w człowieku.”

Całą drogę myślałam o tym staruszku, o jego słowach. Co ciekawe odczytałam to jako znak. Moja babcia przez całe życie powtarzała mi, że należy dostrzegać ludzi, że to drugi człowiek jest ważny, nawet jeśli mu się coś pomyli. Jesteśmy przecież ludźmi i różne rzeczy nam się mogą przydarzyć. Nikt nie jest nieomylny. Każdy z nas kogoś zranił. Każdy z nas kiedyś upadł.

Tak często trudno nam dostrzec człowieka w drugim człowieku. Zasłaniamy się telefonami, tabletami, odwracamy wzrok. Bo tak prościej przejść, przemknąć, bo każdy z nas ma też swoje problemy. Tak trudno uśmiechnąć się do ekspedientki w sklepie, która tego dnia obsłużyła już kilku marudnych klientów, bolą ją nogi od kilkugodzinnego stania i kregosłup od porannego rozkładania towaru. Tak trudno niekiedy podziękować, za to, że kurier przyniósł nam przesyłkę. Nie odwracajmy wzroku od staruszki, która sprzedaje konwalie na rogu ulicy. Gdyby nie potrzebowała pieniędzy nie stałaby na chodniku z bukiecikiem w ręku.

Szanujmy siebie, swoją pracę, drugiego człowieka.

Bądź człowieku człowiekiem dla innych ludzi!

 

 

Następny Post
Poprzedni Post

Komentarze



Barbara

8 miesięcy temu

Kochana Gabrysiu ❤️ przeczytałam i bardzo się wzruszyłam. Jesteś chodzącym Aniołem ,skromna ,życzliwa, bardzo wrażliwą osoba .Masz ta dobroć szacunek,empatię w oczach,uśmiechu. Traktujesz każdego z wielkim szacunkiem. Byłam pare razy w podobnej sytuacji jak Ty i też zachowałam się tak samo.Czesto dzieliłam się z drugą potrzebującą osoba jak to mówią ostatnim groszem ,bo uważałam ,że też mogę być kiedyś w potrzebie . Mnie moja babcia też nauczyla szacunku do potrzebujących,starszych samotnych czy schorowanych osób i nieoceniania człowieka po tym co ma ale po tym co kryje się w jego duszy❤️ Przepraszam za chaos ale bardzo się wzruszyłam ,oby było więcej takich wrażliwych,empatycznych osób jak Ty Gabrysiu ❤️❤️❤️❤️❤️❤️

Gabriela Gargas

8 miesięcy temu

Basieńko, dziękuję za pozostawiony komentarz. Jest mi bardzo miło. Tyle ciepłych słów. Dziękuję za spotkanie na Krakowskich Targach Książki i do zobaczenia.

A.

8 miesięcy temu

Bardzo mądre słowa…Naprawdę warto być człowiekiem…Wtedy życie ma sens.

Gabriela Gargas

8 miesięcy temu

Dziękuję pięknie. Uściski ślę.

Urszula

8 miesięcy temu

Bardzo lubie Pani ksiazki tyle w nich madrosci z zycia.Pozdrawiam iczekam na nastepna Pani ksiazke

Gabriela Gargas

8 miesięcy temu

Bardzo mi miło. Pozdrawiam ciepło 🙂

Copyright 2017 - 2018 Gabriela Gargaś © All Rights Reserved