Maria Sadowska – Każdy człowiek zasługuje na drugą szansę – Taka Jak Ty podcast odc. 012

Marysia Sadowska – Wulkan energii. Kobieta, które swoje dzieciństwo spędziła z bezdomnymi, ludźmi pokrzywdzonymi przez los. Uważa, że każda kura może stać się orłem, a każdy człowiek zasługuje na drugą szansę . Członek zarządu Fundacji Barka.

„Przyszedł do nas Heniu, był jak kolorowa pisanka, a tak bynajmniej postrzegałyśmy go z siostrą. Był od góry do dołu w tatuażach.  Po 20 latach wyszedł z więzienia. Nosił przy sobie nóż. Nie miał jednego oka, a jego fizyczność wywoływała lekki lęk, ale nie u nas, u dzieci. Bo dzieci nie operują stereotypami. I Heniu po przyjściu do Barki, zauważył, że ktoś go traktuje jak człowieka, a dzieci go uwielbiają. Heniu poszybował wysoko.  On, podobnie jak inne osoby, które przychodzą do wspólnoty znajdują się niekiedy na dnie ludzkiej egzystencji, a mimo to, potrafią się podnieść. Każdy z nas jest taką kurą, która jeśli dostrzeże, że ma skrzydła może wysoko poszybować.”

Wysłuchaj rozmowy klikając przycisk Play (►) poniżej:


Andrzej Janik, kiedyś opiekun owiec w gospodarstwie w Chudobczycach

„ Babcia zapytała tatę, czy zamykamy drzwi na klucz, tata uspokoił ją i powiedział, że nie, bo wszyscy kryminaliści, są i tak z nami pod jednym dachem”.

„ Całe nieszczęście tego świata, to brak miłości.”

Marysia Sadowska z mężem

„ Ważne, by nie oceniać pochopnie, tych ludzi, którzy są wykluczeni ze społeczeństwa. Ważne, by pochylić się nad drugim człowiekiem i wyciągnąć w jego stronę pomocną dłoń”


Zbyszek Ściana, Lider Barki, który z żoną i synami prowadzi dom wspólnotowy w Marszewie

Rozmawiamy o :
– Fundacji Pomocy Wzajemnej „Barka”, która powstała w odpowiedzi na rosnące problemy społeczne okresu transformacji. Barbara i Tomasz Sadowscy pragnęli stworzyć środowiska, struktury społeczne, w których „zapomniani oraz niechciani” członkowie społeczeństwa polskiego mieliby szansę rozwoju osobistego i społecznego,
– życiu we wspólnocie spełnianiu marzeń i kupnie kampera,
– drugich szansach, na które zasługuje każdy człowiek,
– potrzebie akceptacji,
– dzieciństwie wśród bezdomnych, ludzi o przejściach,
– o tym, co w życiu ważne,
– takich ranach w człowieku, które powodują, że on sam siebie niszczy.

Basia Sadowska, założycielka Barki


Tomasz Sadowski, założyciel Barki

Dane kontaktowe do Barki:
Fundacja Barka strona internetowa
Fundacja Barka strona Facbookowa

Nr konta bankowego Fundacji Barka: 1090 1362 0000 0000 3611 3738

_________________________

Zapraszam Was również serdecznie do wysłuchania moich poprzednich rozmów z cyklu “Taka Jak Ty”, oraz do pobrania za darmo mojego najnowszego opowiadania pt “Będę na Ciebie czekać”. Będzie mi bardzo miło jak udostępnisz swoim znajomym moje rozmowy oraz zostawisz komentarz poniżej.

Następny Post
Poprzedni Post

Komentarze



Magdalena

3 tygodnie temu

Pani Gabrielo,
Trudno znaleźć mi słowa, by opisać moją radość po wysłuchaniu rozmowy, a może raczej opowieści Pani Marii. Zachwyciła mnie naturalność i otwartość na ludzi oraz „oczywistość” niesienia pomocy. Miło usłyszeć, że ludzie wierzą w ludzi, że potrafią na nich spojrzeć z szacunkiem, nie oceniają zewnętrznej postaci, ale próbują dotrzeć do głębi i zrozumieć. Nie poddają się i walczą, dając wsparcie i życzliwość w trudnej drodze. Pokazują człowiekowi, że go akceptują takiego jakim jest, że jest ważny i potrzebny, że cierpliwością i wytrwałością może zawalczyć o siebie, nie sam, ale z pomocą innych, ponieważ nikt nie jest idealny.
Czasami ludzie potrzebują, by ktoś przy nich przystanął, był z nimi i nie odtrącał. Są tacy, którzy chcą mówić, a nikt ich nie chce słuchać … .
Pozdrawiam serdecznie.
Przekazuję ukłony dla Pani Marii, jej rodziny oraz wszystkich, którzy tak wspaniale pomagają i wierzą w ludzi.

Gabriela Gargas

3 tygodnie temu

Waiara w ludzi , to podstawa naszego człowieczeństwa. Serdeczności dla Pani i Pani bliskich.

Agnieszka Piszczatowska

3 tygodnie temu

Dom jest podstawą,fundamentem -tutaj wszystko się zaczyna,to miejsce które jest bezpieczną przystanią,które uczy miłości ,wrażliwości.A my?Ważne jest ,abyśmy jako zwyczajni ludzie w tym pędzącym świecie potrafili dostrzegać człowieka w człowieku,byśmy pochopnie nie osądzali i szufladkowali,byśmy potrafili zrozumieć,że każdą osobą stoi inna historia,że nie wszystko jest czarne i białe.Nie musimy robić wielkich rzeczy ,lecz drobne gesty w stosunku do innych ,uśmiech ,słowo pocieszenia potrafią zdziałać wiele i mogą drugiemu uczynić ,,dzień,,,dać nadzieję.Czasem wystarczy być zwyczajnie przyzwoitym człowiekiem ,który ma otwarte oczy,uszy i serce.Nasza wrażliwość na krzywdę i cierpienie innych spowoduje ,że poprzez tę codzienność,zwyczajne dobre postawy i wyciągnięta pomocną dłoń możemy stworzyć takie ,,Barki,,we własnym otoczeniu,nie pod szyldem ,nie jako organizacja ,lecz jako bycie dobrym człowiekiem-można pomóc sąsiadce,która ma męża alkoholika,można zaprosić chłopca z sąsiedztwa na piłkę z naszym synem,te drobne gesty,otarcie łez smutnemu,strapionemu,poklepanie po ramieniu i zrozumienie bez oceniania i osądzania to niby mała rzecz,a jednak ma ogromną moc.Wystarczy być dobrym człowiekiem i mieć otwarte serce.

Gabriela Gargas

3 tygodnie temu

Przepiękny komentarz.”Czasem wystarczy być zwyczajnie przyzwoitym człowiekiem”. Uściski

Danusia

3 tygodnie temu

Gabrysiu Kochana,

dziękuję za niesamowitą lekcję o Człowieczeństwie, o tym, że w każdym Człowieku jest dobro. Trzeba tylko umieć je dostrzec i wydobyć, pomóc tym, którym: “drogi poplątał los zły”, nie przekreślać, dać szansę, podać rękę. Zobaczyć, że tacy Ludzie są obok nas, spotykamy Ich na ulicy, może w naszych rodzinach. Tak trudno nam czasem zrozumieć “pogubionych”, dać Miłość, na którą zasługują. A to takie proste, wystarczy okazać serce i zrozumienie. Być blisko, nie oceniać, nie rozliczać, przytulić. Zburzyć mury. Pomóc podnieść głowę, aby ujrzeli słońce, dać Nadzieję.
Zobaczyć Człowieka w Człowieku.

Gabrysiu, pozdrawiam serdecznie Ciebie i Panią Marysię.
Dziękuję, za słowa, które usłyszałam. Zapadły mi głęboko w serce.

Zamyślona, ale też “uskrzydlona”.
Danusia

Gabriela Gargas

3 tygodnie temu

Danusiu, dziękuję ślicznie za te słowa, które dają do myślenia. Bądź człowieku dla drugiego człowiekiem.

Beata

3 tygodnie temu

Gabrysiu dziękuję za kolejny podcast. Warto wyciągnąć rękę do osób wykluczonych społecznie. Nie deptać godności człowieka. Różnie w życiu bywa . Czasami noga się podwinie. Barka daje nadzieję i wiarę w lepsze jutro. Każdy z nas powinienen włączyć się w misję braterstwa. Nie powinniśmy oceniać drugiego człowieka i po prostu zrozumieć i okazać mnóstwo empatii . Nie przekreślać go na samym początku.

Gabriela Gargas

3 tygodnie temu

Dziękuję, Beatko. To jedna z zasad człowieczeństwa: Nikogo nie przekreślać!

Natalia Kapela

3 tygodnie temu

Kochana Gabrysiu!
Bardzo lubię twoje rozmowy z gośćmi! Chętnie i z zaciekawieniem ich słucham! Są bardzo mądre, słucha się tych rozmów z dużym zainteresowaniem! Zapraszasz fajnych gości, którzy mają coś do przekazania innym, nie są to rozmowy o niczym! Gratuluję Ci pomysłu na prowadzenie ich i tego, że dzielisz się nimi z Nami! Tak trzymaj czekam na kolejne! Powodzenia we wszystkim co robisz! Życzę Ci wielu fascynujących rozmów!
Pozdrawiam ciepło! <3

Gabriela Gargas

2 tygodnie temu

Natalia, pieknie dziekuje za ten komentarz. Usciski!

Martyna

2 tygodnie temu

Wysłuchałam, komentarze poprzedniczek przeczytałam… hm… Wszystko tak pięknie brzmi, cieszę się, że gdzieś są ludzie którzy potrafią pomagać. Niestety to co obserwuję w swoim otoczeniu przeraża…. Widzę tylko, że każdy patrzy na siebie, idzie po trupach do celu mając gdzieś innych, a co dopiero tych którym w życiu “coś” nie wyszło. Liczy się pieniądz, pieniądz i pieniądz. Nie mają czasu na nic, a co dopiero na bezinteresowną pomoc? Chyba straciłam wiarę w ludzi. Nagrane rozmowy pocieszaja, że gdzieś jest jednak lepiej. Tylko dlaczego osób które chcą pomóc jest tak mało?

Copyright 2017 - 2018 Gabriela Gargaś © All Rights Reserved